دویست و سی و شش

فیلم Florence Foster Jenkins یکی از زیباترین فیلماییه که دیدم.

همونطور گاهی میشه با فیلم خندید در همون حال دقیقاً در همون لحظه میشه ناراحت شد، بستگی به دید آدم داره.

این فیلم به نظرم میتونه انگیزه خیلی خوبی باشه واسمون. واسه مایی که میخوایم به آرزوهای محالمون برسیم...

دیدنش خالی از لطف نیست.

خصوصاً اینکه مریل استریپ هرچی در توان داشته ارائه کرده