1069

از فکر و خیال اصلا حتی یک ذره هم خواب به چشمم نمیاد!

به اتفاقاتی فکر میکنم که هیچ وقت رخ ندادن و شاید هیچ وقت در طول زندگی اونا رو تجربه نخواهم کرد... اما الان دارم استرسش رو تحمل میکنم!!

استرس و دلشوره دارم، بحدی که مقدار خیلی کمی تهوع دارم...

نمیدونم چه مرگم شده!!

به امتحانی که باید بدم فکر میکنم... به هزینهش... به کتاباش... به نتیجهش...

کلا خیلی در هم برهم شدم...

چی میشد این زندگی کوتاهمون همونجوری که آرزو داریم باشه...

واقعا دیگه هیچکاری برای بهبود زندگیم از دستم برنمیاد... دیگه تمام چیزی که بودم رو گذاشتم... اما... رضایت مقطعی شاید داشته باشم، اما از ته قلب نه... چون به هدفم نتونستم برسم، و دردناکتر اینه که بقیه به راحتی به هدفی که براش پااااره شدم رسیدن...

مشکل و فکر و خیالم با ۱۰۰ کااامل حل و فصل میشد...

خدایا... دلمو خوش کن... جوری که نتونم لبخندمو جمع کنم، جوری که چشمام بخنده حتی... دلم پوسید...