776

چقد از همه دنیاااا عقبیم... چقدر طرز فکرمون عقبموندهست...

مدتیه خیلی غرق شدم توی این فکرا...

اما چقدر برای هیچ و پوچ دست و پا میزنیم، خودمونو سرزنش میکنیم، چقدر خودمونو وارد چالشای مختلف میکنیم... بعضی وقتا با موفقیت از چالش بیرون میایم بعضی وقتا پکیده و درب و داغون میشیم و گند زده میشه به کل تلاشمون...

چقدر برای رفتن از ایران سختی کشیدن مردم... چه جمعیت زیاااااد پناهنده شدن و رفتن توی کمپ که اوضاعشون نیاز به توصیف نداره... چقدر سختی تحمل کردن برای زندگی بهتر...

که چی بشه واقعا؟! که بمیریم؟!!

که بمیریم و نیست بشیم... که هیچ اثری نمونه از ما توی این دنیا؟! به جز چارتا تیکه استخوون چی میمونه از ما؟! هیچی واقعا؟!

فاک... چقدر پوچیم ما آدما... اون همه سعی و تلاش وسختی و ... فقط برای اینه که همه چیزو بذاریم و بمیریم...

تمام حرف های نگفته ام...